Steven Goegebeur

Vrijdag 13 april stonden er twee dingen op het agenda: een draaidag met humoristen Thomas Smith, Timothy Begijn en Jeron De Wulf onder het toeziend oog van het Blazhoffski team. Later op de dag gaan we voor meer serieux tijdens de prijsuitreiking van de Cultuurprijs 2011 in Heist-op-den-Berg.
 
Over de draaidag kunnen we kort zijn. Het is een voorrecht om met dit team te mogen samenwerken. Hoe gelukkig mag je je als artiest prijzen als je onder vrienden een ganse dag mag grappen en grollen en er nog voor betaald wordt ook. Dit is een voorrecht. Ik voorspel dat we met dit programma (waarvan ik de titel nog niet mag meegeven) hoge ogen gaan gooien. Misschien illusionist Gili eens vragen om een voorspelling te doen.
 
Helaas ook minder prettig nieuws op vrijdag de dertiende: de charmante, behulpzame en gedreven Chloé Smits, die als lid van het Blazhoffski dreamteam ons tijdens het draaien vertroetelde en ervoor zorgde dat we niets te kort kwamen, verlaat (tijdelijk) de groep om achter de schermen van het succesvolle programma ‘So you think you can dance’ haar beste beentje voor te zetten. We wensen haar veel succes, maar hopen haar snel terug te zien.
 
Na de draaidag in zeven haasten richting Heist-op-den-Berg voor de uitreiking.  Een paar weken eerder had ik het volgende bericht in mijn mailbox ontvangen:
“Steven, U bent één van de drie genomineerden voor de cultuurprijs. De uitslag blijft geheim tot de prijsuitreiking. Die is voorzien op vrijdag 13 april om 19.30u. in de polyvalente zaal van cultuurcentrum Zwaneberg. Tot dan.”
 
 
Het werd een lange avond. De winnaars van de opstelwedstrijd lazen hun creaties voor, die van de kortverhalenwedstrijd werden in de bloemetjes gezet en vervolgens was het aan de laureaten van de cultuurprijs om op 10 minuten zichzelf aan het publiek te tonen.  Jawel, er was een tijdslimiet, gelukkig maar, al leken sommigen die zeer ruim te interpreteren.
 
Verrassend uit de hoek komen was mijn plan. Ik zette het publiek op het verkeerde been door te starten met een kort fragment uit ‘De Geknipte man’, maar trok dan resoluut de kaart van het educatieve theater door het aangrijpende verhaal van pestslachtoffer Johan te vertellen.  Toeval wil dat het opstel van Zoë, een van de winnaars van de opstelwedstrijd, hetzelfde thema behandelde. Een paar verwijzing naar het mooie verhaal van deze meid mocht ik niet negeren.   
 
De  Murgafanfare zorgde voor een speels, kleurrijk en zeer gesmaakt optreden. Fanfare Onafhankelijkheid ging voor het serieuzere werk. Het werd laat:  150 minuten na aanvang van de avond, snakte iedereen naar het einde. De titel van deze blog gaf het al mee: Ik werd opgenomen in de eregalerij van Cultuurprijswinnaars.
 
 
Dank aan iedereen die in me geloofde, aan Gert De Bie voor het voordragen, aan de jury voor de prijs, aan het  publiek voor hun enthousiasme, aan burgemeester Vleugels en Dhr. Pierre Anthonissen voor de lovende woorden en aan Timo die vanaf nu in Heist gekend staat als ‘de technieker van Steven’. Eén ding staat vast: dit is weer een extra motivatie om keihard te blijven werken. MERCI.