Steven Goegebeur

Sinds ik me fulltime bezighoud met stand-up comedy en mijn eigen educatieve theaterstukken, lijk ik in een rollercoaster terechtgekomen te zijn. Gelukkig hou ik van snelheid en lekker druk, maar wat me nu overkomt had ik me een paar jaar geleden niet meteen durven inbeelden. Ik geniet ten volle van de uitdagingen en avonturen die ik tegenwoordig op mijn pad tegenkom. Tal van nieuwe comedy-,  theater- en tv-projecten: ‘De geknipte man’, ‘De vrijwilliger’, ‘Zoo, iets voor jou firma?’, ‘Lach eens met een ander’, … kleuren mijn dagen.
 
De afwisseling in het werk, de interessante ontmoetingen, de adrenalinekicks,… ze doen de vermoeidheid en frustraties snel vergeten. Uiteraard zijn er ook frustraties, maar die krijgen me niet klein. Heel vaak zijn het net die dingen die me nog gedrevener en sterker maken. Om er eentje te noemen: ik herinner me nog het niet winnen van de Culture Comedy Award in de Arenbergschouwburg. Dat was een klap, maar achteraf bekeken was dat het beste dat me kon overkomen. De drang om me te bewijzen werd nog groter. Zonder die onaangename wedstrijdervaring had ik nu niet gestaan waar ik sta. Ik heb nog heel veel bij te leren en ervaring op te doen, maar er zijn een aantal stappen gezet. Zoals Johan Cruyff altijd zei: “Elk nadeel heb zijn voordeel”. Volgend jaar met ‘de geknipte man’ solo in de grote zaal van de Arenbergschouwburg mogen staan voelt aan als een geslaagde revanche. Kortom, frustraties zijn er om weggewerkt te worden en als het kan buigen we ze zelfs om tot iets positiefs.
 
Ook de toevalligheden en het onverwachtse maken de job zo mooi. Zo had ik twee maanden geleden nooit durven dromen nu intensief aan een televisieprogramma te werken.  Een programma waarin ik me kan uitleven, mezelf mag zijn, maar soms ook weer niet. Een programma waarin ik vooral mag samenwerken met collega’ s die ik enorm waardeer als humorist, leermeester, maar vooral ook als mens.
 
Ondanks het feit dat er keihard gewerkt wordt, ging ik nog geen dag tegen mijn goesting op pad en voelt dit avontuur zelfs niet aan als werken.  Al zal het morgenvroeg wel pijn doen als de wekker om 7u de dag inleidt.
 
Zoals in de titel staat: Neem uw werk serieus, maar uzelf met een korreltje zout. Daar ga ik voor.